Seria 4, Odcinek 16 – On Thursday We Leave for Home

Seria 4, Odcinek 16 - On Thursday We Leave for Home
Seria 4, Odcinek 16 – On Thursday We Leave for Home

W roku 1991 grupa 113 uchodźców z Ziemi, uciekając na pokładzie statku międzygwiezdnego Pielgrzym Jeden, rozbija się na jałowej planecie. Podczas nieudanego lądowania pojazd ulega uszkodzeniu i rozbitkowie zmuszeni są pozostać na tym niegościnnym i surowym świecie przez kolejne trzydzieści lat. Pod wodzą charyzmatycznego kapitana Benteena (James Whitmore) udaje im się jednak przetrwać a dzięki jego wsparciu i protekcji nie porzucić nadziei na to, iż któregoś dnia zostaną uratowani i powrócą na piękną, zieloną Ziemię, o której niektórzy z nich – urodzeni na jałowej asteroidzie – słyszeli tylko z opowieści. Nieustannie czuwają przy radarze, nie odbierając niczego, poza kosmicznym szumem. Pewnego dnia ich wciąż tląca się wiara w nadciągający ratunek zostaje nagrodzona. 

Czytaj dalej „Seria 4, Odcinek 16 – On Thursday We Leave for Home”

Reklamy
Seria 4, Odcinek 16 – On Thursday We Leave for Home

Seria 4, Odcinek 3 – Valley of the Shadow

Seria 4, Odcinek 3 - Valley of the Shadow
Seria 4, Odcinek 3 – Valley of the Shadow

Dziennikarz Philip Redfield (Ed Nelson) i jego poczciwy pies Rollie przemierzają boczne drogi Nowego Meksyku w drodze do Albuquerque. Niestety, trasa skrótu naszkicowana przez przyjaciela Philipa wiedzie ich na manowce. Obaj są już głodni i wyczerpani a ich Chevrolet Impala (rocznik ’59) jedzie na oparach paliwa. Nagle mijają znak informujący, że oto znaleźli się w granicach Peaceful Valley (populacja 981 mieszkańców) – miejscowości, której nazwa nie figuruje na żadnej mapie. Ulice miasteczka świecą pustkami a właściciel stacji benzynowej (Sandy Kenyon) sprawia wrażenie gościa, którego wizyta obcych bynajmniej nie cieszy. Mężczyzna stara się jak najszybciej pozbyć Redfielda, zbywając jego pytania zdawkowymi i wymijającymi odpowiedziami. Tymczasem uwagę Rolliego przykuwa kot, którego trzyma na swoich kolanach siedząca nieopodal na krawężniku dziewczynka (Morgan Brittany, tutaj jako Suzanne Cupito). Pies, nie zwracają uwagi na nawoływania Philipa, rusza w pogoń za kotem a ów czmycha na pobliskie drzewo. Dziewczynka natomiast, wyraźnie poirytowana zachowaniem psa, wyciąga z kieszeni przedmiot dziwnej konstrukcji i kierując go w stronę Rolliego sprawia, że zwierzę… znika. 

Czytaj dalej „Seria 4, Odcinek 3 – Valley of the Shadow”

Seria 4, Odcinek 3 – Valley of the Shadow

Komiks: The Twilight Zone, Zeszyt 2 (02/1963)

THE TWILIGHT ZONE, ZESZYT 2 (02/1963)
THE TWILIGHT ZONE, ZESZYT 2 (02/1963)

Drugi zeszyt z serii „The Twilight Zone” ukazującej się w ramach imprintu The Gold Key wyszedł w lutym 1963 roku i zawierał trzy historie komiksowe, dwie jednostronicowe wkładki edukacyjne z serii „Keys of Knowledge”, oraz artykuł dotyczący sensacyjnego odkrycia naukowego, do którego doszło w Południowej Afryce. Niekomiksowe dodatki zdominowała tym razem tematyka rzadkich i wyjątkowych stworzeń, zamieszkujących odizolowane od cywilizacji wyspy, oraz głębiny oceanów. W gronie rysowników zaś doszło do małego przetasowania. Obok Bena Ody (liternik), który brał udział przy tworzeniu poprzedniego zeszytu, w numerze drugim podziwiać możemy pracę etatowego rysownika Dell Comics, Alberto Giolittiego, który w ramach The Gold Key współpracował głównie przy komiksowej adaptacji serii „Star Trek”. Zaś Mel Crowford, długoletni współpracownik Dell Comics, który dla wydawcy rysował głównie komiksy związane z marką Disneya, popełnił ilustrację do mrożącej krew w żyłach relacji z poszukiwania „Żywej Skamieliny”, czyli coelacantha. Twórca, lub twórcy scenariuszy – po raz kolejny – skromnie postanowili nie ujawniać swojej tożsamości.

Czytaj dalej „Komiks: The Twilight Zone, Zeszyt 2 (02/1963)”

Komiks: The Twilight Zone, Zeszyt 2 (02/1963)

Seria 2, Odcinek 3 – Nervous Man in a Four Dollar Room

Oto Pan Jackie Rhoades, lat 34. Gdy większość ludzi na świecie pozostawia po sobie trwały ślad swej ziemskiej egzystencji, po nim zostanie jedynie niewyraźna bruzda. Brudna i bezbarwna smuga, dokumentująca jego marny byt pośród lepszych od niego istot. Już niebawem będziecie świadkami niesamowitej, śmiertelnej potyczki człowieka z... samym sobą.  Za moment, Pan Jackie Rhoades, który dotąd unikał potyczek, stanie do walki z nadzwyczajnym przeciwnikiem, w hotelowym pokoju znajdującym się na peryferiach... Strefy Mroku."
Oto Pan Jackie Rhoades, lat 34. Gdy większość ludzi na świecie pozostawia trwały ślad swej ziemskiej egzystencji, po nim zostanie jedynie niewyraźna bruzda. Brudna i bezbarwna smuga, dokumentująca jego marny byt pośród lepszych od niego istot. Już niebawem będziecie świadkami niesamowitej, śmiertelnej potyczki człowieka z… samym sobą. Za moment Pan Jackie Rhoades, który dotąd unikał potyczek, stanie do walki z nadzwyczajnym przeciwnikiem. Tu, w hotelowym pokoju znajdującym się na peryferiach… Strefy Mroku.”

Nieco bardziej wnikliwym widzom z pewnością nie umknął fakt, że motyw lustra, jako istotnego elementu narracji, oraz środka stylistycznego, mającego pogłębić rys psychologiczny postaci, był wykorzystywany nader często w odcinkach pierwszej serii „Strefy Mroku”. W pilotażowym odcinku serialu, Where is Everybody?, pozbawiona wspomnień postać, grana przez Mike’a Ferrisa, prowadzi jednostronny dialog ze swoim lustrzanym odbiciem. Bohaterowi epizodu The Purple Testament, dostrzeżona w zwierciadle poświata, okalająca jego twarz, zwiastuje rychłe nadejście śmierci. Opętany gorączką hazardu pan Gibbs z epizodu The Fever” w zwierciadle dostrzega nadchodzącego morderczego „jednorękiego bandytę” a panna Millicent Barnes w lustrze wiszącym w damskiej toalecie, widzi swojego złowrogiego doppelgängera, w epizodzie zatytułowanym – nomen-omen – Mirror Image. To tylko kilka bardziej jaskrawych przypadków, albowiem motyw lustra, mający większy bądź mniejszy wpływ na opowiadaną historię, bądź rozwój postaci, pojawiał się w większości epizodów pierwszej serii „Strefy Mroku”. Jakkolwiek w żadnym, z poprzedzających „Nervous Man in a Four Dollar Room” odcinków serialu, lustro – a raczej lustrzane odbicie, które „zyskało” osobowość – nie pełniło tak istotnej roli, jak w niniejszym epizodzie.

Czytaj dalej „Seria 2, Odcinek 3 – Nervous Man in a Four Dollar Room”

Seria 2, Odcinek 3 – Nervous Man in a Four Dollar Room

Seria 2, Odcinek 1 – King Nine Will Not Return

"Afryka, rok 1943. Wojenna przemoc niesie się niebem a jej owoce grzebane są pustynnych cmentarzach. Oto B-25, King Nine, bombowiec klasy średniej z 12 Dywizji Powietrznej. Tego gorącego poranka wyleciał z bazy w Tunezji, by zbombardować cele w południowych Włoszech. Oto miejsce jego lądowania, gdzie opadł niczym raniony ptak, kiedy przestrzelono jego zbiorniki paliwa. Nie dane mu będzie wrócić tego, ani żadnego z następnych dni."
„Afryka, rok 1943. Wojenna przemoc niesie się niebem a jej ofiary grzebane są na pustynnych cmentarzach. Oto B-25, King Nine, bombowiec klasy średniej z Dwunastej Dywizji Powietrznej. Tego gorącego poranka wyleciał z bazy w Tunezji, by zbombardować cele w południowych Włoszech. Oto miejsce jego lądowania, gdzie opadł niczym raniony ptak, kiedy przestrzelono jego zbiorniki paliwa. Nie dane mu będzie powrócić tego, ani żadnego z następnych dni.”

Historia zainspirowana jedną z największych, natenczas nierozwiązanych, zagadek w historii lotnictwa, była tematem, obok którego Rod Serling nie mógł przejść obojętnie. W kwietniu, roku 1943, wracający z misji amerykański bombowiec B-24, Lady Be Good, zaginął w niewyjaśnionych okolicznościach, gdzieś nad Morzem Śródziemnym. W 1960 roku, kiedy ruszyły prace nad drugim sezonem „Strefy Mroku”, sprawa tajemniczego zniknięcia Lady Be Good wciąż była świeża z uwagi na fakt, że wrak samolotu – w maju 1959 – odnaleziono na Saharze. Odkrycie samolotu nie rozwiało jednak wątpliwości odnośnie tego, co się wydarzyło, a raczej jeszcze bardziej rozbudziło wyobraźnię osób, spekulujących na temat możliwego – bądź wykraczającego poza naturalne możliwości – rozwiązania zagadki. Poza faktem, że odnaleziony wrak został rozerwany w połowie, jego stan określano, jako idealny. Co więcej, karabin maszynowy był sprawny, radio działało bez zarzutu a zapasy jedzenia i wody były nietknięte. Brakowało tylko dziewięcioosobowej załogi, po której zaginął wszelki ślad.

Czytaj dalej „Seria 2, Odcinek 1 – King Nine Will Not Return”

Seria 2, Odcinek 1 – King Nine Will Not Return

Seria 1, Odcinek 20 – Elegy

Seria 1, Odcinek 20 - "Elegy"
Seria 1, Odcinek 20 – „Elegy”

Po obejrzeniu „Elegy” zacząłem przeglądać różne zestawienia najlepszych epizodów „Strefy Zmierzchu” pewien tego, że tak doskonały odcinek zajmuje na „listach przebojów” wysokie miejsce. Z zaskoczeniem stwierdziłem, że tym razem gusta moje i osób głosujących w tych zestawieniach są bardzo różne. Przewijają się tam odcinki, które cenię sobie równie wysoko, takie jak The Hitch-Hiker,And When the Sky Was Opened, czy Walking Distance, ale dziwnym dla mnie trafem, miejsca dla znakomitego „Elegy” zabrakło. Zaskakujące, bo wydaje mi się, że tak dopracowany i wymagający ogromu włożonej weń pracy kawał sztuki filmowej powinien zostać bardziej doceniony przez wielbicieli „Strefy Zmierzchu”.

Czytaj dalej „Seria 1, Odcinek 20 – Elegy”

Seria 1, Odcinek 20 – Elegy

Seria 1, Odcinek 1 – Where is Everybody?

Screenshot_3
Odcinek 1 – „Where is Everybody?”

„Miejsce i czas akcji – tu i teraz. A podróż pośród cieni, którą będziecie śledzić, może okazać się Waszą podróżą”

Pierwszy odcinek, zatytułowany „Where is Everybody?” doskonale wprowadza w klimat, jaki będzie oferować ten serial w przyszłości. Historia mężczyzny w skafandrze pilota Amerykańskich Sił Powietrznych, który pojawia się znikąd – dosłownie – w opustoszałym miasteczku Oakwood (nie bez powodu przypominającym wyglądem Hill Valley z „Powrotu do przyszłości” – ten sam plan zdjęciowy został użyty później w trakcie kręcenia trylogii Zemeckisa) od samego początku do końca trzyma w napięciu.

Czytaj dalej „Seria 1, Odcinek 1 – Where is Everybody?”

Seria 1, Odcinek 1 – Where is Everybody?