Literatura: Amy Boyle Johnston, UNKNOWN SERLING: An Episodic History, Vol.1: the Bradbury, Kennedy, Pentagon and WWII stories

Amy Boyle Johnston, "UNKNOWN SERLING: An Episodic History, Vol.1: the Bradbury, Kennedy, Pentagon and WWII stories"

Osiem i pół roku zajęło Amy Boyle Johnston zgromadzenie materiałów i stworzenie publikacji, która dopełniłaby, wyłaniającego się z powstałych dotychczas książek poświęconych twórcy „Strefy Mroku” i samemu serialowi, a dotąd wciąż niekompletnego obrazu jego postaci. Okres ten spędziła na przekopywaniu się przez niezliczoną ilość dokumentów z tak od siebie odległych archiwów, jak te zawierające prywatną korespondencję, niepublikowane wcześniej scenariusze niezrealizowanych projektów, a także mieszczące w sobie, do niedawna utajnione, dokumenty Departamentu Obrony Stanów Zjednoczonych. Autorka przeprowadziła wywiady z weteranami z 511 Dywizji Powietrzno-Desantowej, którzy wraz z Serlingiem przeżywali dramatyczne wydarzenia wojny na Pacyfiku, oraz rozmowy z Rayem Bradburym, Georgem Claytonem Johnsonem, Richardem Mathesonem. Ponadto nawiązała kontakt z nauczycielem scenopisarstwa, który wykładał w Antioch College, w okresie gdy uczęszczał tam Serling i znanym producentem broadwayowskim, Emanuelem Azenbergiem, który miał współtworzyć z bohaterem książki sztukę „The Killing Season”. To jednak tylko część z ogromnego wysiłku, jaki autorka włożyła w realizację przedsięwzięcia, by zrealizować swą pasję i dostarczyć wielbicielom dorobku Roda Serlinga informacji dotąd nieznanych, oraz faktów z życiorysu twórcy „Strefy Mroku”, które budzić mogą autentyczne zdumienie. Książka ta niesie w sobie treść adekwatną do tego, co obiecuje tytuł – odsłania przed czytelnikiem nieodkryte dotąd oblicza Roda Serlinga, oraz dostarcza zupełnie nowej płaszczyzny do interpretacji jego dzieł, zarówno tych stworzonych na potrzeby serialu, jak i innych, nie mniej ważnych w jego dorobku, produkcji telewizyjnych.

Czytaj dalej „Literatura: Amy Boyle Johnston, UNKNOWN SERLING: An Episodic History, Vol.1: the Bradbury, Kennedy, Pentagon and WWII stories”

Reklamy
Literatura: Amy Boyle Johnston, UNKNOWN SERLING: An Episodic History, Vol.1: the Bradbury, Kennedy, Pentagon and WWII stories

Seria 3, Odcinek 15 – A Quality of Mercy

Seria 3, Odcinek 15 - A Quality of Mercy
Seria 3, Odcinek 15 – A Quality of Mercy

Filipiny, szóstego sierpnia 1945 roku. Grupa żołnierzy amerykańskich tkwi w patowej sytuacji. W jaskini, w rozpościerającym się przed nimi wąwozie, obwarowały się niedobitki japońskiego oddziału, atak na których – mimo, iż podobnie, jak Amerykanom, brakuje im sił i zapasów – z uwagi na korzystniejszą pozycję obleganych, równałby się samobójstwu i skończyłby się niepotrzebną rzezią ludzi, po obu stronach. Na pole bitwy przybywa jednak młody dowódca, niezaprawiony w ogniu walki, porucznik Katell (Dean Stockwell), który wydaje rozkaz ataku na pozycje Japończyków. Żołnierze, z sierżantem Causarano (Albert Salmi, którego wcześniem mogliśmy oglądać w roli podróżującego w czasie złoczyńcy, w epizodzie Execution) starają się odwieść Katella od tej pozbawionej strategicznego podłoża decyzji, sugerując, że lepszym rozwiązaniem byłoby ominięcie wąwozu. Pozostawiony w spokoju oddział japońskich żołnierzy nie stanowiłby dla nich zagrożenia i można by było uniknąć niepotrzebnego rozlewu krwi. Katell jednak postrzega to inaczej – wroga należy zniszczyć, nawet jeśli nie stanowi bezpośredniego niebezpieczeństwa a zadaniem żołnierzy jest wykonować rozkazy przełożonych bez słowa sprzeciwu. Katellowi brakuje empatii i szacunku dla ludzkiego życia, traktuje bowiem zarówno swoich żołnierzy, jak i wrogów, niczym, warte poświęcanie dla wyższych celów, mięso armatnie. Nim jednak padnie rozkaz do ataku na jaskinię, młodemu i ambitnemu porucznikowi dana zostanie możliwość spojrzenia na sytuację z zupełnie nowej perspektywy.

Czytaj dalej „Seria 3, Odcinek 15 – A Quality of Mercy”

Seria 3, Odcinek 15 – A Quality of Mercy

Seria 3, Odcinek 4 – The Passersby

Screenshot_6
Seria 3, Odcinek 4 – The Passersby

Rod Serling w okresie służby wojskowej w trakcie II Wojny Światowej poznał od podszewki pełnię okrucieństwa i skalę zniszczeń dokonujących się w psychice ludzi zaangażowanych w działania wojennne. Póżniej, w swoich wypowiedziach i dziełach, niejednokrotnie podejmował się krytyki tej niszczącej siły, która przetaczając się raz po raz przez historię, bezlitośnie niszczy ludzkie życia, zostawiając głębokie, niemożliwe do uleczenia blizny. W jednym z wcześniejszych skryptów, napisanym na potrzeby odcinka The Purple Testament„, dość jasno przedstawił swoje stanowisko w tej kwestii. Echa wygłaszanych z trybun idei szybko wybrzmiewają, kiedy dzień po dniu mierzyć się trzeba ze śmiercią swoich przyjaciół i zabijać ludzi, którzy też są czyimiś przyjaciółmi i bliskimi. W „The Passersby”, twórca „Strefy Mroku”, również wskazuje na bezsensowność wojny. Tym razem mówi o wojnie, która wbiła się klinem pomiędzy społeczeństwo amerykańskie, wojnie do dziś będącej zadrą i skazą w historii powstawania Stanów Zjednoczonych. Konflikcie, w czasie trwania którego, niczym w Apokalipsie, brat występował przeciwko bratu. I choć, tym razem, Serling obrał za cel inny rozdział historii, przesłanie jest niemal identyczne, jak w przypadku „The Purple Testament” – wojna była, jest i będzie złem. Zawieruchą, która pozostawia za sobą trupy i puste ludzkie wraki, dla których nic już nie będzie takie samo. I tych, którzy czekają na powrót swoich bliskich, oraz tych, którzy ich przybycia nie dotrwają.

Czytaj dalej „Seria 3, Odcinek 4 – The Passersby”

Seria 3, Odcinek 4 – The Passersby

Seria 2, Odcinek 28 – Will the Real Martian Please Stand Up?

Screenshot_4
„Wintry February night, the present. Order of events: a phone call from a frightened woman notating the arrival of an unidentified flying object. And the check-out you’ve just witnessed with two State Troopers verifying the event but with nothing more enlightening to add beyond evidence of some tracks leading across the highway to a diner. You’ve heard of trying to find a needle in a haystack? Well, stay with us now and you’ll be part of an investigating team whose mission is not to find that proverbial needle. No, their task is even harder. They’ve got to find a Martian in a diner. And in just a moment you’ll search with them because you’ve just landed in the Twilight Zone.”

Marsjanin jest psem, względnie pies jest Marsjaninem. A właściwie miał nim się okazać. Takie rozwiązanie zagadki oferował pierwszy scenariusz – datowany na 12 pażdziernika 1958 roku – do odcinka zatytułowanego wówczas „The Night of the Big Rain”. W oryginalnym skrypcie, pięcioro pasażerów autobusu – któremu zniszczony wskutek obfitych opadów most, uniemożliwił kontynuowanie podróży – zmuszonych jest skorzystać z gościny przydrożnego baru. Kłopot w tym, że w pobliskim bagnie wylądował latający talerz, co nie uszło uwagi młodego konstabla, który podążając tropem przybysza, dotarł do wzmiankowanego wyżej lokalu. Każdy z klientów jest potencjalnym podejrzanym, każdy ma coś do ukrycia i każdy, by udowodnić swoją ziemską proweniencję, zmuszony jest opowiedzieć własną historię… Wyobraźcie sobie zawód widzów, którzy dopatrując się podejrzanego w każdym z pasażerów i próbując rozwiązać na właśną rękę zagadkę, w finale otrzymują odpowiedź, którą ujawniłem w pierwszym zdaniu niniejszego wpisu. Na szczęście, ostateczny scenariusz „Will the Real Martian Please Stand Up?” prezentuje nieco inną wersję tej historii, finał której nikogo nie rozczaruje i z pewnością zaskoczy. Zaskoczy i rozbawi, albowiem w przypadku tego epizodu mamy do czynienia z prawdziwym ewenementem, jeśli chodzi o „Strefę Mroku” i komediowe wycieczki Roda Serlinga – odcinkiem o zacięciu humorystycznym, który jest autentycznie dobrym, zabawnym i jednocześnie trzymającym w napięciu spektaklem. Tak więc, jeśli lubicie literaturę kryminalną w stylu Agathy Christie a przy tym uważacie „The Thing” Johna Carpentera za jeden z najlepszych filmów science-fiction – będziecie ukontentowani. A ja, przechodząc do opisu fabuły, zastanowię się, czy w poniższym streszczeniu zdradzić zakończenie „Will the Real Martian Please Stand Up?”, czy pozwolić się Wam cieszyć się i zostać zaskoczonym finałem, jako stało się to i moim udziałem.

Czytaj dalej „Seria 2, Odcinek 28 – Will the Real Martian Please Stand Up?”

Seria 2, Odcinek 28 – Will the Real Martian Please Stand Up?

Seria 2, Odcinek 3 – Nervous Man in a Four Dollar Room

Oto Pan Jackie Rhoades, lat 34. Gdy większość ludzi na świecie pozostawia po sobie trwały ślad swej ziemskiej egzystencji, po nim zostanie jedynie niewyraźna bruzda. Brudna i bezbarwna smuga, dokumentująca jego marny byt pośród lepszych od niego istot. Już niebawem będziecie świadkami niesamowitej, śmiertelnej potyczki człowieka z... samym sobą.  Za moment, Pan Jackie Rhoades, który dotąd unikał potyczek, stanie do walki z nadzwyczajnym przeciwnikiem, w hotelowym pokoju znajdującym się na peryferiach... Strefy Mroku."
Oto Pan Jackie Rhoades, lat 34. Gdy większość ludzi na świecie pozostawia trwały ślad swej ziemskiej egzystencji, po nim zostanie jedynie niewyraźna bruzda. Brudna i bezbarwna smuga, dokumentująca jego marny byt pośród lepszych od niego istot. Już niebawem będziecie świadkami niesamowitej, śmiertelnej potyczki człowieka z… samym sobą. Za moment Pan Jackie Rhoades, który dotąd unikał potyczek, stanie do walki z nadzwyczajnym przeciwnikiem. Tu, w hotelowym pokoju znajdującym się na peryferiach… Strefy Mroku.”

Nieco bardziej wnikliwym widzom z pewnością nie umknął fakt, że motyw lustra, jako istotnego elementu narracji, oraz środka stylistycznego, mającego pogłębić rys psychologiczny postaci, był wykorzystywany nader często w odcinkach pierwszej serii „Strefy Mroku”. W pilotażowym odcinku serialu, Where is Everybody?, pozbawiona wspomnień postać, grana przez Mike’a Ferrisa, prowadzi jednostronny dialog ze swoim lustrzanym odbiciem. Bohaterowi epizodu The Purple Testament, dostrzeżona w zwierciadle poświata, okalająca jego twarz, zwiastuje rychłe nadejście śmierci. Opętany gorączką hazardu pan Gibbs z epizodu The Fever” w zwierciadle dostrzega nadchodzącego morderczego „jednorękiego bandytę” a panna Millicent Barnes w lustrze wiszącym w damskiej toalecie, widzi swojego złowrogiego doppelgängera, w epizodzie zatytułowanym – nomen-omen – Mirror Image. To tylko kilka bardziej jaskrawych przypadków, albowiem motyw lustra, mający większy bądź mniejszy wpływ na opowiadaną historię, bądź rozwój postaci, pojawiał się w większości epizodów pierwszej serii „Strefy Mroku”. Jakkolwiek w żadnym, z poprzedzających „Nervous Man in a Four Dollar Room” odcinków serialu, lustro – a raczej lustrzane odbicie, które „zyskało” osobowość – nie pełniło tak istotnej roli, jak w niniejszym epizodzie.

Czytaj dalej „Seria 2, Odcinek 3 – Nervous Man in a Four Dollar Room”

Seria 2, Odcinek 3 – Nervous Man in a Four Dollar Room

Ludzie ze Strefy Mroku: Rod Serling (II)

Ludzie ze Strefy Mroku: Rod Serling – część 1
Ludzie ze Strefy Mroku: Rod Serling – część 2

Trudno zaprzeczyć, iż podjęcie decyzji o wzięciu aktywnego udziału w II Wojnie Światowej, mogło zostać uznane za czyn wyjątkowo nieprzemyślany, ale prawdopodobnie gdyby nie doświadczenia z okresu walk na Pacyfiku i służby w 11 Dywizji Powietrzno-Desantowej, Serling nigdy nie zabrałby się za pisanie. Nim jednak zaczął stawiać swoje pierwsze, pewniejsze kroki na polu literackim, był świadkiem i uczestnikiem wojennego koszmaru, który odcisnął się trwałym piętnem na jego psychice i wspomnieniach. Wiele lat później, 19 odcinek 1 serii „Strefy Zmierzchu”, zatytułowany „The Purple Testament okaże się swego rodzaju próbą rozliczenia z tym okresem i szczerym, anty-wojennym manifestem Serlinga. W trakcie walk na Filipinach, Rod został poważnie ranny (odłamki szrapnela raniły go w nadgarstek i kolano) i po hospitalizacji wrócił do domu. Niestety,  nie zdążył już zobaczyć swojego ojca żywym – Samuel Serling zmarł w 1945 roku, w wieku 52 lat na nagły zawał serca, gdy jego syn wciąż jeszcze przebywał na Pacyfiku.

Czytaj dalej „Ludzie ze Strefy Mroku: Rod Serling (II)”

Ludzie ze Strefy Mroku: Rod Serling (II)

Seria 1, Odcinek 19 – The Purple Testament

Seria 1, Odcinek 19 - "The Purple Testament"
Seria 1, Odcinek 19 – „The Purple Testament”

Aż trudno mi uwierzyć, że tak miałki i w wielu momentach pozbawiony logiki scenariusz wyszedł spod pióra Roda Serlinga. „The Purple Testament” wydaje się jedną z form „rozrachunku” scenarzysty z okresem, kiedy w trakcie II Wojny Światowej służył w 11 Dywizji Powietrznodesantowej i z koszmarem którego wówczas doświadczył. Z ust bohaterów padają słowa, które – prawdopodobnie – stanowią wyraz anty-wojennych poglądów twórcy „Strefy zmierzchu”. W okresie, kiedy od wojny upłynęło kilkanaście lat te rany nadal musiały być bardzo świeże a wspomnienia o wojennej gehennie wciąż jeszcze żywe. Nic nie usprawiedliwia jednak tego, że fabuła „The Purple Testament” – mimo sprawnej realizacji i przyzwoitej gry aktorskiej – rozłazi się w szwach.

Czytaj dalej „Seria 1, Odcinek 19 – The Purple Testament”

Seria 1, Odcinek 19 – The Purple Testament