Komiks: The Twilight Zone: Shadow and Substance #1: Stumbling Distance

The Twilight Zone: Shadow and Substance #1: Stumbling Distance
The Twilight Zone: Shadow and Substance #1: Stumbling Distance

Przygoda Williama Guanta, zawodowego pisarza i nałogowego pijaka, zaczyna się zgodnie z utartym schematem. Premiera jego najnowszej powieści jest okazją do powrotu do rodzinnego miasteczka, gdzie ma się odbyć spotkanie z czytelnikami połączone z podpisywaniem książki. Od pierwszych kadrów komiksu dowiadujemy się, że William nie wspomina szczególnie czule Scoville a moment powrotu „do domu” nie wydaje się najszczęśliwiej wybrany. Dręczony depresją i bezwolnie poddający się uzależnieniu, Guant znalazł się na zakręcie swej życiowej drogi. W jego przeszłości czekają uśpione traumy, przyszłość – mimo wymiernych sukcesów – wydaje się być pozbawiona większego celu. Jak wielu tym, których tajemnicze sploty okoliczności popchnęły w kierunku rubieży Strefy Mroku, również Williamowi Guantowi dana będzie szansa na nowy początek. A właściwie na „restart”, bowiem ta podróż do Scoville odbywa się nie tylko w przestrzeni, ale również w czasie.

Czytaj dalej „Komiks: The Twilight Zone: Shadow and Substance #1: Stumbling Distance”

Komiks: The Twilight Zone: Shadow and Substance #1: Stumbling Distance

Seria 4, Odcinek 10 – No Time Like the Past

Seria 4, Odcinek 10 - No Time Like the Past
Seria 4, Odcinek 10 – No Time Like the Past

Nieodległa przyszłość. Świat stoi na krawędzi chaosu i zniszczenia, ulicami rządzi przemoc a ludzie każdego dnia drżą ze strachu przed nadciągającą nieuchronnie wojną nuklearną. Profesor Paul Driscoll (Dana Andrews), którego rzeczywistość i kondycja człowieczeństwa u schyłku dwudziestego wieku napawają obrzydzeniem, uznaje, iż jedyną metodą przywrócenia akceptowalnego stanu rzeczy jest podróż w przeszłość – do kluczowych wydarzeń w historii – i dokonanie w niej koniecznych zmian. Za pomocą skonstruowanej przez siebie machiny czasu i przy współudziale swojego – wyrażającego pewne obawy względem planowanego przez Driscolla przedsięwzięcia – asystenta, profesor udaje się w podróż w przeszłość. Odwiedzi Hiroszimę w 1945 roku – na krótki czas przed zrzuceniem nań Little Boya – następnie uda się do Berlina w roku 1939, w celu wyeliminowania Adolfa Hitlera nim ów dojdzie do władzy, by ostatecznie spróbować powstrzymać storpedowanie RMS Lusitanii w 1915 roku. 

Czytaj dalej „Seria 4, Odcinek 10 – No Time Like the Past”

Seria 4, Odcinek 10 – No Time Like the Past

Seria 4, Odcinek 5 – Mute

Seria 4, Odcinek 5 - Mute
Seria 4, Odcinek 5 – Mute

Niemcy, rok 1953. Cztery pary małżeńskie zawiązują tajną grupę z zamiarem przeprowadzenia nietuzinkowego eksperymentu. Pragnąc rozwinąć u siebie i swego potomstwa zdolności parapsychiczne, postanawiają porzucić komunikację werbalną z dziećmi, których się spodziewają. Ma to służyć wykształceniu się umiejętności telepatycznego porozumiewania się, zarówno u rodziców i ich latorośli. Na kolejnym etapie zamierzają stworzyć enklawę złożoną tylko i wyłącznie z osób nadnaturalnie uzdolnionych. Oczywiście, nie wszyscy z zebranych są całkowicie przekonani do tego, iż odmawianie dzieciom tradycyjnego wychowania i pozbawianie ich normalnego dzieciństwa jest dla nich odpowiednie. Jednak przewodzący zebraniu stwierdza, że jest to koszt, który należy ponieść by móc osiągnąć szczyty możliwości ludzkiego umysłu. Ostatecznie wszyscy składają przyrzeczenie, iż postąpią zgodnie z ustalonymi regułami. Jedna z par, małżeństwo Nielsenów (Claudia Bryer i Robert Boon) informuje pozostałych, że zamierzają się przenieść do Stanów Zjednoczonych, do miasteczka German Corners w stanie Pensylwania. Pozostali członkowie stowarzyszenia życzą im wszystkiego najlepszego i powodzenia w przeprowadzanym eksperymencie. Nikt z nich nie zobaczy już Nielsenów żywymi.

Czytaj dalej „Seria 4, Odcinek 5 – Mute”

Seria 4, Odcinek 5 – Mute

Seria 3, Odcinek 34 – Young Man’s Fancy

Seria 3, Odcinek 34 - "Young Man's Fancy"
Seria 3, Odcinek 34 – „Young Man’s Fancy”

Virginia Laine (Phyllis Thaxter) czekała długich dwanaście lat, by jej miłość do Alexa Walkera (Alex Nicol) mogła w końcu zostać zwieńczona związkiem małżeńskim. Przez ten czas na drodze do szczęścia tych dwojga stała wyjątkowo zaborcza matka Alexa, Henrietta Walker (Helen Brown). Rok po śmierci starszej pani obecni państwo Walkerowie po raz ostatni przybywają do domu, w którym Alex spędził dzieciństwo, z zamiarem z sfinalizowania sprzedaży nieruchomości. Virginia nie ukrywa radości, że raz na zawsze pozbędzie się wszystkich pamiątek po matce swojego męża i w końcu będzie miała go tylko dla siebie. Nie bierze jednak pod uwagę ogromnego wpływu, jaki odwiedziny w domu pełnym memorabiliów i wiążących się z nimi wspomnień, wywrą na Alexa.  Czytaj dalej „Seria 3, Odcinek 34 – Young Man’s Fancy”

Seria 3, Odcinek 34 – Young Man’s Fancy

Seria 2, Odcinek 19 – Mr. Dingle, the Strong

Screenshot_1
„(…) Mr Burgess Meredith pays us a return visit and enacts the role of a little man suddenly given the gift of strength. I don’t mean like spinach and vitamin pills… I’m talking about strenght of five hundre men…” – jedna z pierwotnych wersji zapowiedzi niniejszego epizodu, czyniła pana Dingle człowiekiem jeszcze silniejszym, niż wynika to z ostateczniej formy scenariusza „Mr. Dingle, The Strong”.

Wszyscy, którzy wytrwali w śledzeniu mojej strony, aż do tego momentu, z pewnością wiedzą, że nie darzę komediowego „zacięcia” Roda Serlinga – delikatnie rzecz ujmując – nazbyt wielkim poważaniem. Zabawne perełki w „Strefie Mroku” – z kilkoma wyjątkami – zdarzały się raczej innym scenarzystom, zaś poczucie humoru Serlinga wypadało zdecydowanie lepiej, kiedy wplatał elementy groteski, farsy czy satyry  do epizodów o nieco poważniejszym tonie, niż przy tworzeniu odcinka, będącego w założeniu komedią. W przypadku „Mr. Dingle, the Strong” sprawy mają się nieco inaczej. Owszem, twórca „Strefy Mroku” operuje w tym przypadku humorem z subtelnością słonia w fabryce porcelany, wciąż dominuje tu, charakterystyczny dla komedii z epoki, slapstick, ale „Mr. Dingle, the Strong” ma coś, czego nie miał, chociażby, nieco podobny stylistycznie i fabularnie Mr. Bevis – nieocenionego Burgessa Mereditha. 

Czytaj dalej „Seria 2, Odcinek 19 – Mr. Dingle, the Strong”

Seria 2, Odcinek 19 – Mr. Dingle, the Strong

Seria 2, Odcinek 13 – Back There

Screenshot_3
„W pewnym eleganckim klubie, grupa mężczyzn prowadzi dysputę o czymś tak nieprawdopodobnym, jak podróż w czasie. Jednemu z nich zdarza się cofnąć w przeszłość i dokonać korekty historii oraz – co za tym idzie – kilku zmian w teraźniejszości…”

Temat podróży w czasie jest jednym z moich ulubionych motywów w kinie i literaturze science-fiction. Zagadnienie, czy człowiek może przemieszczać wstecz i naprzód wzdłuż osi czasu i czy istnieje prawdopodobieństwo, by podróżując w przeszłość, można by było wpłynąć na zaistniałe ongiś wydarzenia, najwyraźniej pasjonowało też samego Roda Serlinga, który kazus temporalnych wojaży podejmował i – wybiegając nieco myślą w przyszłość „Strefy Mroku” – podejmować będzie wielokrotnie w swoim serialu. „Back There” jest już trzecim – nie licząc Walking  Distance i A Stop at Willoughby, w których „podróż w czasie” miała wymiar raczej symboliczny – epizodem koncentrującym się na tym pobudzającym fantazję motywie. W napisanym przez Richarda Mathesona The Last Flight udało się skonstruować zgrabną i logiczną pętlę czasową a w przypadku Execution” igranie z naturalnym porządkiem rzeczy skończyło się tragicznie dla wynalazcy wehikułu czasu, który sprowadził z przeszłości pozbawionego skrupułów mordercę. „Back There” łączy z „Execution” nie tylko topos podróży w czasie, ale również pojawiający się w obu odcinkach aktor Russell Johnson. Tym razem to jego postać weźmie na siebie brzemię „chrononauty”. 

Czytaj dalej „Seria 2, Odcinek 13 – Back There”

Seria 2, Odcinek 13 – Back There

Seria 2, Odcinek 9 – The Trouble with Templeton

"Pozwólcie sobie przedstawić, pana Bootha Templetona, szanowanego i wybitnego gwiazdora ponad trzydziestu broadwayowskich spektakli, który dziś nie czuje się najlepiej. Tęstkni za dawnymi latami, okresem, który czule pielęgnuje w swojej pamięci. Nim spełnią się jego marzenia o powrocie do minionych czasów, umykając przed troskami mijających lat, które spadają nań niczym lawina, Booth Templeton zaliczy debiut na zupełnie nowej scenie w innej rzeczywistości - w świecie, który nazywamy Strefą Mroku."
„Pozwólcie sobie przedstawić pana Bootha Templetona. Szanowanego i wybitnego gwiazdora ponad trzydziestu broadwayowskich spektakli, który dziś nie czuje się najlepiej. Tęskni za dawnymi latami, okresem, który czule pielęgnuje w swojej pamięci. Nim spełnią się jego marzenia o powrocie do minionych czasów, umykając przed troskami mijających lat, które uderzają weń niczym lawina, Booth Templeton zaliczy debiut na zupełnie nowej scenie w innej rzeczywistości – w świecie, który nazywamy Strefą Mroku.”

„I to powiedzieć pragnę jeszcze, że większe zwykle czuję dreszcze, gdy przeszłe chwile w myślach pieszczę…”. Po seansie „The Trouble with Templeton”, słowa znajomego wierszoklety wydały mi się najbardziej adekwatnym mottem i skróconym komentarzem do niniejszego odcinka. I chociaż autorem scenarisza nie jest tym razem Rod Serling, to epizod ten stanowi idealne dopełnienie sentymentalno-nostalgicznego tryptyku, na który oprócz „The Trouble with Templeton” składają się wcześniejsze „Walking Distance” i „A Stop at Willoughby” – przy czym dodać trzeba, że finałowe przesłanie bliższe jest temu z subtelnego zakończenia historii Martina Sloana, niż przewrotnego epilogu z „A Stop at Willoughby”. Jak pokazuje scenarzysta, E. Jack Neuman, drastyczne twisty nie są niezbędne, by historia zapadła w pamięć widza i zmusiła go do refleksji –  skrypt tak dobry, jak w przypadku „The Trouble with Templeton”, broni się bez temu podobnych sztuczek.
Czytaj dalej „Seria 2, Odcinek 9 – The Trouble with Templeton”

Seria 2, Odcinek 9 – The Trouble with Templeton