Literatura: Amy Boyle Johnston, UNKNOWN SERLING: An Episodic History, Vol.1: the Bradbury, Kennedy, Pentagon and WWII stories

Amy Boyle Johnston, "UNKNOWN SERLING: An Episodic History, Vol.1: the Bradbury, Kennedy, Pentagon and WWII stories"

Osiem i pół roku zajęło Amy Boyle Johnston zgromadzenie materiałów i stworzenie publikacji, która dopełniłaby, wyłaniającego się z powstałych dotychczas książek poświęconych twórcy „Strefy Mroku” i samemu serialowi, a dotąd wciąż niekompletnego obrazu jego postaci. Okres ten spędziła na przekopywaniu się przez niezliczoną ilość dokumentów z tak od siebie odległych archiwów, jak te zawierające prywatną korespondencję, niepublikowane wcześniej scenariusze niezrealizowanych projektów, a także mieszczące w sobie, do niedawna utajnione, dokumenty Departamentu Obrony Stanów Zjednoczonych. Autorka przeprowadziła wywiady z weteranami z 511 Dywizji Powietrzno-Desantowej, którzy wraz z Serlingiem przeżywali dramatyczne wydarzenia wojny na Pacyfiku, oraz rozmowy z Rayem Bradburym, Georgem Claytonem Johnsonem, Richardem Mathesonem. Ponadto nawiązała kontakt z nauczycielem scenopisarstwa, który wykładał w Antioch College, w okresie gdy uczęszczał tam Serling i znanym producentem broadwayowskim, Emanuelem Azenbergiem, który miał współtworzyć z bohaterem książki sztukę „The Killing Season”. To jednak tylko część z ogromnego wysiłku, jaki autorka włożyła w realizację przedsięwzięcia, by zrealizować swą pasję i dostarczyć wielbicielom dorobku Roda Serlinga informacji dotąd nieznanych, oraz faktów z życiorysu twórcy „Strefy Mroku”, które budzić mogą autentyczne zdumienie. Książka ta niesie w sobie treść adekwatną do tego, co obiecuje tytuł – odsłania przed czytelnikiem nieodkryte dotąd oblicza Roda Serlinga, oraz dostarcza zupełnie nowej płaszczyzny do interpretacji jego dzieł, zarówno tych stworzonych na potrzeby serialu, jak i innych, nie mniej ważnych w jego dorobku, produkcji telewizyjnych.

Pierwszy, z czterech zaplanowanych woluminów, noszący podtytuł „The Bradbury, Kennedy, Pentagon and WWII stories” zawiera w sobie siedem esejów, skupiających się na wątkach niezwykle istotnych a w innych publikacjach biograficznych o Rodzie Serlingu bezpodstawnie spychanych na margines. Wątkach, które w innych książkach bywały bardzo często pomijane, traktowane pobieżnie, lub – jak w przypadkach opisywania konfliktu z Bradburym – referowane z licznymi niedomówieniami, przy wspieraniu się jedynie o obiegowe półprawdy.

Na pierwszy ogień Amy Boyle Johnston wzięła właśnie konflikt z Rayem Bradburym, toczącym od lat bezpardonową krucjatę w celu udowodnienia wszem i wobec, iż twórca „Strefy Mroku” niejednokrotnie dopuszczał się plagiatu jego dzieł. Autorka, jak wspomniano powyżej, przekopała się przez liczną korespondencję, jaką wówczas prowadził Seriling ze swoimi przyjaciółmi – między innymi z Charlesem Beaumontem, o czym wspominałem we jednym z wcześniejszych wpisów – ponadto skontaktowała się z samym Bradburym, oraz dokonała analizy podobieństw w utworach będących – cóż, można rzec, że „teoretycznie” – podłożem sporu. Poszła również o krok dalej – dokładnie przeanalizowała konflikt i dotarła punktu wyjścia problemu. Zaskakująca konkluzja, którą wywodzi, nie pozostawia raczej dalszego pola do dyskusji i celnie podsumowuje całą sytuację, stawiając Bradbury’ego w dość niekorzystnym świetle (na co sam sobie sumiennie zapracował).

Trzy kolejne eseje skupiają się na wojennych doświadczeniach Roda Serlinga i jego dorobku, dokumentującym i poddającym krytyce brutalną rzeczywistość tego okresu jego życia. Można rzec, iż wojenne odcinki „Strefy Mroku”, The Purple Testament i Quality of Mercy„, dzięki zawartym tu informacjom zyskują dodatkowy wydźwięk i okazują historiami o wiele bardziej osobistymi, niż można przypuszczać. Szczególnie cenną jest tu analiza jednego z pierwszych zbiorów opowiadań, pisanych „do szuflady” – a w zasadzie będących swoistym testamentem, który Serling pragnął przekazać swoim dzieciom – opatrzonego tytułem „First Squad, First Platoon”. Ten „zbiorek” to nic innego, jak fabularyzowane, wojenne biografie kolegów z oddziału, w którym służył Rod. Każda z nich to opowieść napisana z perspektywy jednego z kompanów Serlinga, przy czym znamienne jest to, że losy ich kończą się dramatyczną śmiercią.  Johnston, po raz kolejny, czyni interesujące uwagi a ponadto, w niezwykle intrygujący i przejmujący sposób, pisze o tym, jak te, nawiedzające go przez resztę życia wspomnienia, wpłynęły na twórczą wrażliwość Serlinga i na często pojawiające się w jego dorobku elementy krytyki działań wojennych.

Dwa kolejne eseje stanowią absolutnie świeże odkrycia Johnston. Nikt do tej pory nie dotarł do dokumentów związanych ze współpracą Roda Serlinga z Rządem Federalnym. Spora partia archiwów dotyczących tej kooperacji objęta była do niedawna klauzulą tajności, natomiast te dostępne najwyraźniej nie przedstawiały dla biografów Serlinga i ludzi zajmujących się jego twórczością zbyt atrakcyjnego tematu. Wielka to szkoda, którą na szczęście autorka „Serlinga nieznanego” rekompensuje z nawiązką. Esej „The Oath”, dotyczący wystosowanych przez przedstawicieli Rządu „próśb” o wygłoszenie cyklu przemówień, mających „przemówić do rozumów” studentom protestującym przeciwko wojnie we Wietnamie, jak żadna z powstałych dotychczas publikacji, ugruntowuje wizerunek Roda Serlinga, jako człowieka bezwarunkowo wiernego swoim przekonaniom. Przekonaniom, które głosił od samego początku kariery, zarówno w wywiadach, jak i za pośrednictwem swoich dzieł.

Zaskakującym i ocierającym się niemal o czyste science-fiction – choć relacjonującym wydarzenia prawdziwe – jest esej zatytułowany „Jeopardy Room”, z którego dowiadujemy się rzeczy wręcz sensacyjnej. Pod koniec roku Rod Serling, wraz kilkoma innymi twórcami i intelektualistami (w tym między innymi, reżyser John Ford, oraz rysownik Milton Caniff) został zaproszony do Pentagonu, w celu wzięcia udziału w symulacji scenariuszy stworzonych na wypadek globalnego konfliktu nuklearnego. W pokoju 1D-957, podzieleni na dwie grupy – CZERWONĄ (tu trafił Ford) reprezentującą blok wschodni i NIEBIESKĄ (w niej Rod Serling) – zupełnie na poważnie opracowywali strategie na wypadek, czasem naprawdę fantastycznych, wyjętych niczym z komiksów, zdarzeń. W jednym z nich występuje mobilna, latająca i wykonana z tytanu baza dowodzenia, tak zwany WAR ROOM, która miałaby służyć za schronienie rządu w przypadku… podziału Ameryki na dwa odrębne państwa, rządzone przez Liberałów i Konserwatystów. Inny, bardziej przyziemny, scenariusz zakłada jednak atak kalifatu pod wodzą samozwańczego Saladyna II, który posiadł dostęp do broni nuklearnej. Niestety, choć zapis przebiegu „gier” jest dostępny, członkowie każdego z obu zespołów występowali anonimowo. Trudno więc dociec, jakie pomysły i jaką rolę w całym przedsięwzięciu odegrał sam Serling.

Ostatni esej, zatytułowany „Certain Shadows on the Wall – The Vietnam War and Broadway” opisuje historię niezrealizowanej sztuki teatralnej, którą przy współpracy z producentem Emanuelem Azenbergiem pragnął wystawić Serling na deskach Broadwayu. Sztuka „The Killing Season” miała być kompletnym rozrachunkiem twórcy „Strefy Mroku” z tematyką wojny. Mimo, iż jej akcja osadzona była w czasie trwania I Wojny Światowej, to tematy jakie podkreślała – umniejszanie jednostki do roli mięsa armatniego a mas żołnierzy do statystyk podsumowujących zwycięstwo, lub przegraną, bezsensowność konfliktów zbrojnych i zasłanianie prawdziwych celów gromkimi hasłami o walce o ideały, wolność i niepodległość – jasno uderzały w rozgrywający się w tym czasie konflikt we Wietnamie. Niestety, sztuka nigdy nie weszła w fazę realizacji. Z jednej strony przeszkodziła jej dość kontrowersyjna wymowa, z drugiej planowany rozmach inscenizacyjny i – jak twierdził Azenberg – nazbyt rozbudowane i pełne podtekstów dialogi, których wydźwięk mógłby być nieczytelny dla przeciętnego odbiorcy.

Pierwszy tom „Serlinga nieznanego” przynosi sporą ilość informacji i ciekawostek związanych z jego życiem osobistym, nieujawnionymi wcześniej tekstami, zarówno z wczesnego etapu twórczości, jak i okresu po zakończeniu emisji oryginalnej „Strefy Mroku”. Opisane tu historie i przytoczone fragmenty dorobku, wywiadów i innych wypowiedzi publicznych w piękny i często zaskakujący sposób uzupełniają luki w biografii Roda Serlinga. Po lekturze tej książki mój podziw i szacunek dla twórcy „Strefy Mroku” jest trudnym do wysłowienia. Z niecierpliwością czekam na kolejne dwa woluminy, w których dowiemy się – ponownie, mniej lub w ogóle nieznanych – faktów o Serlingu z okresu „Strefy Mroku” i powstawaniu oryginalnego scenariusza do „Planety Małp”. 

Amy Boyle Johnston, "UNKNOWN SERLING: An Episodic History, Vol.1: the Bradbury, Kennedy, Pentagon and WWII stories"
Amy Boyle Johnston, „UNKNOWN SERLING: An Episodic History, Vol.1: the Bradbury, Kennedy, Pentagon and WWII stories”
Reklamy
Literatura: Amy Boyle Johnston, UNKNOWN SERLING: An Episodic History, Vol.1: the Bradbury, Kennedy, Pentagon and WWII stories

Skomentuj

Wprowadź swoje dane lub kliknij jedną z tych ikon, aby się zalogować:

Logo WordPress.com

Komentujesz korzystając z konta WordPress.com. Wyloguj / Zmień )

Zdjęcie z Twittera

Komentujesz korzystając z konta Twitter. Wyloguj / Zmień )

Zdjęcie na Facebooku

Komentujesz korzystając z konta Facebook. Wyloguj / Zmień )

Zdjęcie na Google+

Komentujesz korzystając z konta Google+. Wyloguj / Zmień )

Connecting to %s