Seria 3, Odcinek 7 – The Grave

Seria 3, Odcinek 7 - The Grave
Seria 3, Odcinek 7 – The Grave

Dla Pinto Sykesa (Richard Geary), rewolwerowca spod ciemnej gwiazdy, wybiła właśnie ostatnia godzina. Nękani przezeń mieszkańcy małego miasteczka na Dzikim Zachodzie połączyli swe siły i przygotowali zasadzkę, w którą wpadł rzezimieszek. Posyłając doń kulę za kulą udało im się wreszcie powalić człowieka, który wbudzał strach w ich sercach od tak wielu lat. Nim jednak wyzionął ducha, dane mu było pożegnać się ze swoim ojcem i siostrą Ione (Ellen Willard) i w ostatnich słowach rzucić oszczerstwo na człowieka, który ścigał go od wielu lat – łowcę głów Conny’ego Millera (Lee Marvin). Gdy od jego śmierci i pochówku upłynęły dwa dni, Conny zjawia się w barze, w którym przesiadują zabójcy Sykesa. Stary rewolwerowiec zmuszony będzie stawić czoła rzuconym przedśmiertnie obelgom człowieka, którego ścigał od wielu miesięcy i zadbać o swą, szarganą oskarżeniami o tchórzostwo, reputację. Miller jednak nie ma pojęcia, że na to, z czym będzie zmuszony się zmierzyć, nie pomoże celnie wystrzelona z rewolweru kula.

Porywisty wiatr dmie nieustannie od dnia śmierci Sykesa. Jego zabójców prześladuje trudny do opisania lęk. Wydawało się im, iż zabicie prześladowcy wreszcie przyniesie im ulgę, gdy tymczasem zmienił się tylko aspekt strachu. Po wysłuchaniu relacji z tego, co zaszło dwa dni wcześniej i dowiedzeniu się, iż Sykes traktował go z pogardą i nazywał tchórzem, Conny nie kryje swojej irytacji. Nie jest prawdą, że bał się Sykesa. Po prostu drań zawsze wymykał mu się z rąk w ostatniej chwili, a Miller cały czas deptał mu po piętach. Tego typu deklaracje to jednak za mało dla bywalów baru – Johnny Rob (James Best) rzuca Conny’emu wyzwanie. Obstawiając dwadzieścia dolarów w złocie, zakłada się, iż Miller nie ma w sobie dość ikry, by udać się na grób Sykesa. Do zakładu dorzuca się również szuler, Steinhart (Lee Van Cleef), podbijając stawkę o kolejne dwadzieścia dolarów.

"- Since you're doing this job by yourself, how will we be sure you've done it? - What do you mean? - What's to keep you from going to the edge of the graveyard, then telling us you've gone all the way? - You saying you don't trust me, Steinhart? - Business is business, Conny. And, with me, this is business."
„- Since you’re doing this job by yourself, how will we be sure you’ve done it? – What do you mean? – What’s to keep you from going to the edge of the graveyard, then telling us you’ve gone all the way? – You saying you don’t trust me, Steinhart? – Business is business, Conny. And, with me, this is business.”

Conny podejmuje się wyzwania. Nim odejdzie, Steinhart wręcza mu myśliwski nóż, który Miller ma wbić w świeżą ziemię na grobie Sykesa, by rankiem, w świetle dnia, gdy grupa uda się na miejsce, można było w ten sposób potwierdzić fakt, iż Conny rzeczywiście odwiedził mogiłę zabitego bandyty. Miller wychodzi w wietrzną noc i udaje się na grób swojego nemesis. Na granicy, znajdującego się na wzniesieniu cmentarza, spotyka pijaną Ionę, która śmiejąc się twierdzi, że jej brat oczekuje wizyty Millera.

Gdy dziewczyna odchodzi, Conny pozostaje sam na ponurym cmentarzysku. Dziwne, dochodzące – zdawałoby się – z każdej strony, skrzypiące odgłosy sprawiają, że Miller odruchowo rozpina płaszcz i wydobywa rewolwer. Kiedy jednak okazuje się, że nikogo, prócz niego, nie ma na cmentarzu, rewolwerowiec udaje się w końcu na grób Sykesa. Gdy wbija nóż i próbuje wstać, nagła siła ciągnie go w dół i… Akcja przenosi się do następnego poranka, kiedy z saloonu wychodzą nadaremnie czekający na Conny’ego mężczyźni. Gdy ulicą nadchodzi Iona, która ma zamiar zanieść ulubiony talerz swojego brata na jego grób, grupa zabójców Sykesa postanawia udać się na cmentarz wraz z nią, by sprawdzić, co się stało z Millerem.

Na miejscu znajdują ciało Conny’ego, spoczywające na grobie Sykesa. Poła płaszcza Millera jest przygwożdżona do ziemi wbitym po rękojeść nożem. Steinhart stwierdza, że sytuacja jest bardzo łatwa do wyjaśnienia. Oto Conny z niewiadomych przyczyn rozpiął płaszcz, którego targana wiatrem poła, niezauważenie, dostała się pod wbijane przez Millera ostrze noża. Kiedy mężczyzna poderwał się by wstać, poczuł nagłe szarpnięcie i – mając pobudzoną okolicznościami wyobraźnię – przestraszył się na śmierć. Iona jednak twierdzi, że to jej brat upomniał się zza grobu o swojego wroga – wiatr bowiem wiał minionej nocy w kierunku, który wykluczał możliwość zawiania materiału pod nóż Conniego. Kto więc, jeśli nie Sykes, pochwycił płaszcz Millera?

screenshot_2
„Come to see Pinto? You’re braver than i thought. (…) You go on up there and see Pinto. He’s waiting for you.”

Nie po raz pierwszy – i nie ostatni, gwoli prawdy – mamy do czynienia z westernowym sztafażem w „Strefie Mroku”. Wcześniej do tego, będącego w latach sześćdziesiątych ubiegłego wieku u szczytu popularności, gatunku filmowego nawiązywały epizody Mr Denton on Doomsday, ExecutionDust. Ramy historii opisanej w „The Grave” nawiązują do klasyki westernu – podły bandyta, grupa terroryzowanych mieszkańców miasteczka, jednocząca przeciw niemu swe siły i stary rewolwerowiec ścigający przestępcę od miasta do miasta. Nic więc dziwnego, że obsadę zasilili tu – kultowi dzisiaj – kojarzeni wówczas z kinem westernowym, znakomici aktorzy pokroju Lee Marvina – prawdopodobnie „wstawionego” w trakcie kręcenia odcinka, co w najmniejszym nawet stopniu nie wpłynęło na jego występ a może i go „przyozdobiło” – Jamesa Besta czy Lee Van Cleefa. Panowie, którzy niejednokrotnie wcześniej i później spotykali się na planach kinowych, czy serialowych westernów. Ta swoista galeria gwiazd kina o Dzikim Zachodzie, z jaką mamy do czynienia w „The Grave”, sprawdza się znakomicie a role zróżnicowanych postaci, w jakie się wcielają wzmacniają – i tak już gęstą – atmosferę tego – jakby na to nie patrzeć – westernu. Zmęczony rewolwerowiec, oraz klasyczne drugie tło – barman, szuler, pijaczyna spod saloonu…  Perfekcyjna intepretacja, szablonowych skądinąd ról.

Drugi aspekt tej historii to – również – czysta klasyka opowieści grozy a właściwie składowa historii, które funkcjonują w folklorze w tak licznych wariantach, że właściwe autorstwo scenariusza, które wziął na siebie reżyser i scenarzysta „The Grave”, Montgomery Pittman (którego poznaliśmy już jako twórcę skryptu do Two, który to odcinek również wyreżyserował, oraz reżysera Will the Real Martian Please Stand Up?) było niejednokrotnie podważane od czasu ukazania się tego odcinka. Już następnego dnia po emisji, niejaki Les M. Kratter z Riverdale w Nowym Jorku, wystosował list, wskazujący na liczne podobieństwa historii Pittmana do jednego z opowiadań Antona Czechowa. Nie po raz pierwszy zresztą w historii „Strefy Mroku” zarzucano jej twórcom plagiatowanie rosyjskiego pisarza – podobną sytuację mieliśmy w przypadku odcinka The Silence z drugiego sezonu.

Pittman, jednakowoż, zbudował swoją historię na podstawie opowieści zaszłyszanej w dzieciństwie z ust jego dziadka, który raczył go wówczas legendą o rewolwerowcu, który wraca zza grobu by mścić się na swoich zabójcach. Sygnałem jego pojawiania się jest silnie wiejący wiatr. Co ciekawe, do „autorstwa”, a raczej zainspirowania Pittmana tym pomysłem, przyznawał się również aktor, James Best, który stwierdził, że opowiadział kiedyś podobną historię reżyserowi „The Grave” – notabene, Best również slyszał ją w dzieciństwie, co dowodzi, jak bardzo popularna była wówczas ta legenda – a ta tak bardzo spodobała się „Monty’emu” – jak nazywali Pittmana przyjaciele – iż obiecał, że jeśli kiedykolwiek nakręci film na jej podstawie, Best otrzyma jedną z głównych ról. I choć nie wiadomo, jak było naprawdę z autorstwem scenariusza do „The Grave”, Pittman dotrzymał słowa – James Best wcielił się w postać brzdąkającego na gitarze Johnny’ego Roba.

„The Grave”, choć bazujący w tak wielkim stopniu na klasycznych motywach – w związku z czym nie zaskakuje w najmniejszym nawet calu – jest perfekcyjnie nakręconym i takoż zagranym epizodem. Unosi się nad nim atmosfera niesamowitości, swoista odrealniona aura, której ważnym elementem składowym jest dmący nieustannie wiatr. Był to element, przy którym reżyser silnie się upierał – kosztem słyszalności dialogów, które wskutek „wichury” dograne zostały postsynchronicznie – i który to efekt naprawdę wywołuje ogromne wrażenie, zwłaszcza w scenach cmentarnych. Również występ Ellen Willard, jako siostry Sykesa, Iony – kobiety zachowującej się dziwnie i rzucającej, niczym antyczna wyrocznia, dwuznaczne aluzje, znacząco wpływa na odrealnienie tego westernowego odcinka. Pięknym dopełnieniem „The Grave” jest również zakończenie, które pozostawia uchyloną furtkę do intepretacji. Modelowy western, klasyczna opowieść o duchach i jako fan Dzikiego Zachodu i horroru nie mogę narzekać – to sprawnie zrealizowany i fenomenalnie zagrany odcinek „Strefy Mroku”.

"Look at my cloak. I'm standing in the same spot Conny was..."
„Look at my cloak. I’m standing in the same spot Conny was…”

Ocena odcinka: 8/10

Reklamy
Seria 3, Odcinek 7 – The Grave

Jedna uwaga do wpisu “Seria 3, Odcinek 7 – The Grave

  1. Nie mogę uwierzyć i trzeba to gdzieś zapisać, bo w końcu odcinek, który ma u mnie taką samą ocenę jak Ty (już nawet nie pamiętam kiedy ostatnio taka sytuacja miała miejsce). A nawet napiszę więcej, bo we wszystkim się zgadzam co napisałeś przez co nie mam za bardzo nic więcej ciekawego do dodania niż Ty:-)Niby zero oryginalności, ale ja uwielbiam takie mieszanki gatunkowe, które do siebie nie przystają pozornie jak w tym przypadku opowieść o duchu czyli w sumie horror połączona z westernem. No i Lee Van Cleef w roli drugoplanowej (zaraz mi się przypominają westerny Leone z nim i Eastwoodem) i przede wszystkim Marvin, którego charyzma aż wylewa się z ekranu. Uwielbiam gościa. Choć przyznam że mało który z nim film pamiętam, ale to dlatego że oglądałem z nim filmy jak jeszcze nie byłem świadomym widzem. No i ten super klimat jaki udało się w odcinku stworzyć dzięki efektom dźwiękowym, aktorom, scenografii i reżyserii. Ocena może być tylko jedna czyli 8/10.

    Polubione przez 1 osoba

Skomentuj

Wprowadź swoje dane lub kliknij jedną z tych ikon, aby się zalogować:

Logo WordPress.com

Komentujesz korzystając z konta WordPress.com. Wyloguj / Zmień )

Zdjęcie z Twittera

Komentujesz korzystając z konta Twitter. Wyloguj / Zmień )

Zdjęcie na Facebooku

Komentujesz korzystając z konta Facebook. Wyloguj / Zmień )

Zdjęcie na Google+

Komentujesz korzystając z konta Google+. Wyloguj / Zmień )

Connecting to %s