Seria 1, Odcinek 24 – Long Live Walter Jameson

Seria 1, Odcinek 24 - "Long Live Walter Jameson"
Seria 1, Odcinek 24 – „Long Live Walter Jameson”

„Long Live Walter Jameson” to epizod, który zdradza zbyt wiele już w pierwszych minutach a później nie oferuje niczego interesującego, poza znakomitym – jak zwykle – aktorstwem i, tym razem zaledwie przyzwoitymi, dialogami. Tytułowy bohater (w tej roli Kevin McCarthy) jest niezwykle utalentowanym wykładowcą historii, który potrafi opowiadać o przeszłości w bardzo pobudzający wyobraźnię sposób. Jego wieloletni przyjaciel – i jednocześnie ojciec narzeczonej Waltera – profesor Sam Kittridge (Edgar Stehli), zaczyna żywić coraz więcej podejrzeń względem wieku Jamesona. Miara domysłów przebiera się, kiedy Kittridge znajduje zdjęcie z okresu wojny secesyjnej, na którym niejaki major Hugh Skelton wygląda dokładnie tak, jak Jameson, łącznie z posiadanym pieprzykiem na twarzy i charakterystycznym sygnetem na palcu. Postawiony pod ścianą Walter niechętnie przyznaje się, że jest tak stary, że dane mu było poznać Platona (czyli ma około 2000 lat). 

W przypadku tego epizodu nie opuszczało mnie wrażenie – podobnie, jak przy „The Purple Testament” – że sam pomysł wydał się scenarzyście (znakomitemu skądinąd Charlesowi Beaumontowi) tak wyjątkowy, iż uznał, że nie warto wkładać większego wysiłku w nadanie bohaterom odpowiedniej wiarygodności a narracji interesującego rozwinięcia koncepcji wyjściowej. Obaj główni bohaterowie Kittridge i Jameson wypadają strasznie nieprzekonująco. Napastliwy starszy – z wyglądu – profesor, bezpardonowo atakuje przyjaciela, którego znał od kilkunastu lat, praktycznie nie dając mu szansy na przedstawienie sensownego rozwiązania zaistniałej sytuacji – osią konfliktu jest tu małżeństwo z córką Kittridge’a, do którego ów zamierza, w związku z nowo odkrytymi faktami, nie dopuścić.

"Look at them. Extraordinary, isn't it? They look very much alike."
„Look at them. Extraordinary, isn’t it? They look very much alike.”

Sam Jameson nie wypada wcale lepiej. Najpierw deklaruje zmęczenie długim życiem. I przyznaje, że sam już nie wie, czego od niego oczekiwać, bo wszyscy, których kocha przemijają. I po chwili – nieomal przemocą – chce „porwać” córkę Kittridge’a z domu i pobrać się z nią jeszcze tego samego wieczoru. Czyli Walter potrafi jeszcze okazać namiętność i miłość? Otóż, chyba jednak nie. W kolejnych scenach widzimy jego bezczelną próbę wyparcia się znajomości starej kobiety, która go odwiedza, deklarując, że jest jego byłą żoną. Bardzo, bardzo słabo napisana postać (choć, paradoksalnie, świetnie zagrana).

Największą zasługą tego odcinka jest chyba to, że zainspirował  pisarza i scenarzystę Jerome’a Bixby’ego, który wzorując się na postaci Waltera Jamesona, uczynił długowiecznego nauczyciela głównym bohaterem powieści „Człowiek z Ziemi”. Film pod tym samym tytułem w opozycji – do źródłowego „Long Live Walter Jameson” – pokazuje, jak ciekawie można wykorzystać ideę człowieka żyjącego setki lat. Film serdecznie polecam, odcinek „Strefy zmierzchu” raczej nie. 

"Let's say that i'm old enough to have known this gentleman personally."
„Let’s say that i’m old enough to have known this gentleman personally.”

Ocena odcinka: 4/10

Reklamy
Seria 1, Odcinek 24 – Long Live Walter Jameson

Skomentuj

Wprowadź swoje dane lub kliknij jedną z tych ikon, aby się zalogować:

Logo WordPress.com

Komentujesz korzystając z konta WordPress.com. Wyloguj / Zmień )

Zdjęcie z Twittera

Komentujesz korzystając z konta Twitter. Wyloguj / Zmień )

Facebook photo

Komentujesz korzystając z konta Facebook. Wyloguj / Zmień )

Google+ photo

Komentujesz korzystając z konta Google+. Wyloguj / Zmień )

Connecting to %s