Seria 1, Odcinek 13 – The Four of Us Are Dying

Seria 1, Odcinek 13 - "The Four of Us Are Dying"
Seria 1, Odcinek 13 – „The Four of Us Are Dying”

„The Four of Us Are Dying” karty zostają wyłożone na stół już na samym początku seansu – Arch Hammer (Harry Townes) ma szczególny dar, który wykorzystuje w sposób wyjątkowo małostkowy a czasem nikczemny. Arch potrafi zmieniać twarz. Wystarczy, że przyswoi sobie rysy innego mężczyzny na podstawie zdjęcia i może przyjąć jego tożsamość, dokonując w ten sposób różnych drobnych oszustw i przekrętów. W momencie, w którym poznajemy Hammera, przygotowuje się on do jednego z większych – i prawdopodobnie ostatnich – numerów w swoim życiu.

Czytaj dalej „Seria 1, Odcinek 13 – The Four of Us Are Dying”

Reklamy
Seria 1, Odcinek 13 – The Four of Us Are Dying

Seria 1, Odcinek 12 – What You Need

Seria 1, Odcinek 12 - "What You Need"
Seria 1, Odcinek 12 – „What You Need”

Jako, że dawanie prezentów jest jednym z nieodłącznych zwyczajów związanych ze Świętami Bożego Narodzenia – wyemitowany premierowo 25 grudnia 1959 – „What You Need” opowiada historię ulicznego sprzedawcy, który obdarowuje ludzi nietypowymi podarunkami. Obdarzony niezwykłym talentem, dającym możliwość spoglądania w przyszłość, pan Pedott (Ernest Truex) – sam żyjąc skromnie – pomaga ludziom w mniejszych, lub większych bolączkach życia. Pedott daje jednak nie to, czego sobie życzą, ale czego naprawdę potrzebują. I chociaż czasami wydaje się, że podarowany przedmiot to z pozoru niepotrzebny rupieć, szybko okazuje się, że sprzedawca nigdy się nie myli. Nawet niepozorny śmieć może przechylić szalę pomiędzy życiem i śmiercią na korzyść obdarowanego.

Czytaj dalej „Seria 1, Odcinek 12 – What You Need”

Seria 1, Odcinek 12 – What You Need

Seria 1, Odcinek 11 – And When the Sky Was Opened

Seria 1, Odcinek 11 - "And When the Sky Was Opened"
Seria 1, Odcinek 11 – „And When the Sky Was Opened”

„And When the Sky Was Opened” jest bodajże pierwszym z dotychczas obejrzanych przeze mnie odcinków „Strefy…”, który tak mocno trzymał mnie w napięciu od pierwszych scen do samego finału. Luźno oparty na kanwie opowiadania „Disappearing Act” Richarda Mathesona epizod, opowiada historię pilotów cudem ocalałych z katastrofy eksperymentalnego samolotu X-20 (nazwa kodowa autentycznego projektu samolotu zwiadowczego, który na przestrzeni lat 1957 – 1963 przygotowywany był przez Siły Powietrzne Stanów Zjednoczonych i pochłonął 660 milionów dolarów).

Pułkownik Clegg Forbes (w tej roli nadzwyczaj kojarzący mi się z młodym Robinem Williamsem, Rod Taylor), dzień po opuszczeniu szpitala odwiedza drugiego z ocalałych kolegów, majora Williama Garta. Wyraźnie czymś poruszony Forbes, zaczyna zadawać pytania o trzeciego członka załogi, pułkownika Harringtona, z którym – jakoby – Clegg przyjaźni się od piętnastu lat, zaś Gart powinien go znać od lat pięciu. Gart jednak zaprzecza, że kiedykolwiek słyszał o kimkolwiek takim. Co więcej, jego słowa zdaje potwierdzać gazeta, której nagłówek mówi o tylko „dwóch uratowanych pilotach”. Forbes próbuje pozbierać myśli i opowiada wydarzenia z poprzedniego wieczoru, kiedy on i „zaginiony” Harrington opuścili szpital.

Czytaj dalej „Seria 1, Odcinek 11 – And When the Sky Was Opened”

Seria 1, Odcinek 11 – And When the Sky Was Opened

Seria 1, Odcinek 10 – Judgment Night

Judgment Night
Seria 1, Odcinek 10 – „Judgment Night”

Od samego początku odcinka Judgment Night” sugeruje się widzowi, że beznadziejna tułaczka zagubionego S.S. Queen of Glasgow ma w sobie coś nienaturalnego. Zdająca ciągnąć się w nieskończoność i bez szans na dotarcie do bezpiecznego portu ucieczka przed czającą się we mgle „watahą” niemieckich U-Bootów i uczucie odrealnienia towarzyszące pasażerom wydają się być koszmarnym, powtarzającym się snem. Główny bohater, Carl Lanser (Nehemiah Persoff) z trudem jest w stanie przypomnieć sobie kim jest i nie pamięta, w jaki sposób znalazł się na pokładzie statku. Ma też silne przeczucie, że sceny, których jest świadkiem wydarzyły się wcześniej. Dodatkowo dręczony jest przeświadczeniem, że niebawem nastąpi katastrofa.

Czytaj dalej „Seria 1, Odcinek 10 – Judgment Night”

Seria 1, Odcinek 10 – Judgment Night

Seria 1, Odcinek 9 – Perchance to Dream

Seria 1, Odcinek 9 - "Perchance to Dream"
Seria 1, Odcinek 9 – „Perchance to Dream”

W „Perchance to Dream” po raz pierwszy dałem się nabrać na kilka trików, które zastosowali twórcy. Jaki inny epizod niż ten poświęcony przenikaniu się świata jawy i snu nadawać mógł się lepiej na zabawę z wyobraźnią widza? Oczywiście, w finale – prawie – wszystkie karty zostają wyłożone na stół, ale zastosowany tuż przed zakończeniem twist jest znakomitą kulminacją tego epizodu.

Edward Hall (Richard Conte) odwiedza psychiatrę, z miejsca deklarując swój przypadek, jako sprawę beznadziejną. Edward boi się zapaść w sen, ponieważ twierdzi, że za każdym razem gdy zasypia bierze udział w kolejnym etapie ciągu wydarzeń, które – jak uważa – mają doprowadzić do jego śmierci. We śnie znajduje się w ponurym (wiem, brzmi to jak oksymoron) parku rozrywki a jego śladem podąża tyleż piękna, co demoniczna i okrutna istota o imieniu Maya. Hall, z uwagi na problemy z sercem, winien jest unikać silnych wrażeń i dlatego boi się, że kolejne spotkanie z Mayą może skończyć się jego zgonem – zwłaszcza, że ta zabiera go na jedną z atrakcji, która może mu dostarczyć wyjątkowo zabójczych wrażeń.

Czytaj dalej „Seria 1, Odcinek 9 – Perchance to Dream”

Seria 1, Odcinek 9 – Perchance to Dream

Seria 1, Odcinek 8 – Time Enough at Last

Screenshot_2
Seria 1, Odcinek 8 – „Time Enough at Last”

Okiem Wuja: Ósmy odcinek należy do ścisłej czołówki najbardziej znanych i rozpoznawanych historii ze „Strefy zmierzchu”. „Time Enough at Last” zawiera szereg motywów charakterystycznych dla całości, pośrednio nawiązując do pilotażowego „Where is Everybody?”, poprzednika „The Lonely” czy równie niedawnego „Escape Clause”, jednocześnie po raz pierwszy przedstawiając w głównej roli Burgessa Mereditha.

Czytaj dalej „Seria 1, Odcinek 8 – Time Enough at Last”

Seria 1, Odcinek 8 – Time Enough at Last

Seria 1, Odcinek 7 – The Lonely

Screenshot_3
Seria 1, Odcinek 7 – „The Lonely”

„The Lonely” jest pierwszym z odcinków „Strefy zmierzchu”, który pozostawił mnie z tak mieszanymi uczuciami. Poznajemy w nim Jamesa Corry’ego (Jack Warden), skazanego za zabójstwo. Kara opiewa na 50 lat odosobnienia na… pustynnej asteroidzie, znajdującej się „dziewięć milionów mil od Ziemi” (sic!). Pominąwszy naukowe i ekonomiczne aspekty tego rodzaju kary, w pierwszej części odcinka otrzymujemy bardzo nastrojową opowieść o samotności, z którą Corry radzi sobie coraz gorzej. Stopniowo popada w otępienie, z którego wyrywają go jedynie systematyczne wizyty kapitana Allenby’ego, przywożącego prowiant i (jako kontrabandę) książki. Status quo zmienia się po jednej z odwiedzin Allenby’ego. Wyraźnie współczujący Corry’emu dostarcza dodatkową, nielegalną przesyłkę. Od tego momentu „siła ciężkości” tej historii przenosi się w inne rejony…

Czytaj dalej „Seria 1, Odcinek 7 – The Lonely”

Seria 1, Odcinek 7 – The Lonely